Podczas rynku wzrostowego spółki silne fundamentalnie lub dobrymi perspektywami na solidne wyniki w ocenie inwestorów zachowują się zazwyczaj lepiej od rynku, w przeciwieństwie od spółek od których rynek nie spodziewa się napływu dobrych informacji. Ciekawe wnioski płyną z zachowania się spółek, kiedy koniunktura giełdowa ulega poroszeniu. Co istotne, z naszych obserwacji wynika, że spółki dotychczas zachowujące się słabiej od rynku, w sytuacji pogorszenia koniunktury na całym rynku akcji, najmocniej tracą na wartości.

         Zależność ta dostrzeżona została również przez wytrawnych obserwatorów i analityków rynkowych. Opracowana została strategia tzw. pair trading. Z założenia pair trading to neutralna rynkowo strategia inwestycyjna umożliwiająca inwestorowi zarabianie praktycznie w każdych warunkach rynkowych - w trakcie występowania trendów wzrostowych, spadkowych i bocznych.

        Rynek akcji posiada prawidłowość polegającą na tym, iż kursy akcji spółek zgrupowanych w tej samej branży zazwyczaj poruszają się w tym samym kierunku. Tą główną zależność wykorzystuje właśnie strategia pair trading.

        Przyjmujemy z założenia, iż dobry nastrój inwestycyjny rynku w stosunku do danego sektora / branży skutkuje tym, iż większość akcji z tej grupy zyskuje na wartości. Oczywiście niektóre walory są relatywnie silniejsze od drugich, co determinuje przede wszystkim analiza fundamentalna i antycypowany napływ informacji. Inwestor nie wie jednak jak długo utrzyma się dobry nastrój wśród wybranego sektora. Sposobem na ograniczenie ryzyka i zwiększeniem prawdopodobieństwa osiągnięcia zysku są właśnie założenia strategii pair trading.

       Opis postępowania:
       1) w pierwszej kolejności gracz giełdowy musi przeprowadzić selekcję wśród spółek wskazanej branży i wybrać akcje najmocniejsze i najsłabsze;
       2) w drugim etapie należy kupić akcje uznane jako najsilniejsze i sprzedać na krótko akcje spółki, które uznane są jako najsłabsze;

       Na co liczymy zawierając transakcję w strategii pair trading?

       I) w przypadku rynku byka, inwestor ma nadzieję, że kurs akcji kupionych wzrośnie istotnie więcej niż kurs spółki sprzedanej na krótko. Oznacza to, ze zysk z pierwszej transakcji z nawiązką pokryje stratę z drugiej inwestycji;
      II) może się jednak okazać, że na rynku nastroje pogorszą się i będziemy mieli do czynienia z korektą kursów lub zmianą ogólnej tendencji na spadkową. W tej sytuacji gdyby doszło do spadku kursów spółek na których dokonaliśmy transakcje, liczymy na to, że akcje spółek sprzedanych na krótko stracą na wartości bardziej niż notowania spółki, których akcje kupiliśmy.

      Krótka sprzedaż na GPW funkcjonuje od lipca 2010 r. Przy wyborze spółek dostępnych w ramach krótkiej sprzedaży decydującą rolę ma wartość akcji będąca w wolnym obrocie (dotychczas 300 mln zł) oraz średnia dzienna wartość obrotów z ostatniego półrocza (minimum 4 mln zł).

      Początkowo oprócz firm z WIG20 giełda wytypowała 16 kolejnych najbardziej płynnych walorów. Obecnie można dokonywać krótkiej sprzedaży na 42 spółkach. Lista ta obejmuje 20 spółek z indeksu WIG20 i 22 papiery spoza tego indeksu, są to: BGZ, BIOTON, BORYSZEW, CDRED, CEDC, CYFRPLSAT, ENEA, EUROCASH, GPW, IMPEXMET, INGBSK, JSW, KOV, KREDYTB, MILLENNIUM, NETIA, NEWWORLDR, OPENFIN, ORBIS, PETROLINV, POLIMEXMS, SYNTHOS.

     Czy krótka sprzedaż może negatywnie odbijać się na kursach spółek wykorzystywanych w transakcjach pair trading? Wydaje się, że na świeżo kiełkującym rynku spadkowym lub nawet w jego środkowej fazie inwestorzy z dużą ostrożnością wykorzystują możliwość dokonywania krótkiej sprzedaży. Problem pojawia się zazwyczaj w końcowej fazie bessy, kiedy do gry wkraczają emocje. Wówczas aktywność sprzedających na krótko może się nasilić. Giełda przygotowała się na taką możliwość wprowadzając system zawieszania transakcji krótkiej sprzedaży.

     GPW może zawiesić krótką sprzedaż, jeśli WIG spadnie co najmniej o 3 proc., a wartość obrotów w transakcjach krótkiej sprzedaży przekroczy 20 proc. całkowitej wartości obrotu wszystkimi akcjami dopuszczonymi do krótkiej sprzedaży. Dodatkowo krótka sprzedaż na określonych akcjach będzie zawieszona, gdy kurs akcji danej spółki spadnie o ponad 10 proc., a wartość obrotów w transakcjach krótkiej sprzedaży określonymi akcjami przekroczy 20 proc. całkowitej wartości obrotu danymi akcjami.

 Mariusz Puchałka
Analityk giełdowy

Niniejsza publikacja jest publikacją handlową, została przygotowana przez ING Securities Spółka Akcyjna w Warszawie wyłącznie w celach informacyjnych i nie stanowi rekomendacji w rozumieniu przepisów „Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 19 października 2005 r. w sprawie informacji stanowiących rekomendacje dotyczące instrumentów finansowych, lub ich emitentów lub wystawców (Dz. U. z 2005 r. Nr 206, poz. 1715). ING Securities Spółka Akcyjna w Warszawie dołożyła należytej staranności w celu zapewnienia, iż zawarte informacje nie są błędne lub nieprawdziwe w dniu ich publikacji, jednak ING Securities Spółka Akcyjna w Warszawie i jej pracownicy nie ponoszą odpowiedzialności za ich prawdziwość i kompletność, jak również za wszelkie szkody powstałe w wyniku wykorzystania niniejszej publikacji lub zawartych w niej informacji.

            Narzędzie analityczne tzw. siłę relatywną najczęściej stosuje się we wstępnym procesie zawężenia wyboru spółek. Siła relatywna jest jednym z bardziej popularnych wskaźników analizy technicznej. Jego zadaniem jest pokazanie, jak notowania danej spółki zachowują się na tle całego rynku, bądź wybranego indeksu. Nie daje on jednak, jak większość popularnych wskaźników, sygnałów kupna i sprzedaży.

           Czym jest siła relatywna? Siła relatywna (siła względna) to iloraz cen dwóch wielkości. Pierwsza to kurs obserwowanej spółki, a druga to indeks, do którego chcemy ją porównywać. Zadaniem wskaźnika relatywnej siły jest określenie, który z porównywalnych instrumentów jest silniejszy (czyli jego kurs rośnie szybciej, lub w obecnych warunkach rynkowych spada wolniej w stosunku do punktu odniesienia). Wskazanie (przefiltrowanie większej ilości spółek) takich walorów lub np. indeksów branżowych pozwala inwestorowi na zawężenie obszaru poszukiwań inwestycji do tych, które oferują najkorzystniejsze warunki.

         Wykres siły relatywnej można analizować pod kątem trendów. Zastosowanie analizy technicznej opiera się m.in. na wyłapaniu i obserwacji trendów. Wynik obserwacji wykresu siły relatywnej wskazuje, że również ten element analizy technicznej poddaje się teorii trendów. Na każdym wykresie siły relatywnej widoczne są szczyty i dołki (maksima i minima). Możemy zatem wyznaczyć linie trendu (wzrostowego lub spadkowego). W tym układzie łatwiej jest dostrzec zarówno pozytywne, jak i negatywne dywergencje, które najczęściej z wyprzedzaniem generują sygnały sugerujące możliwą zmianę tendencji na instrumencie bazowym (w naszym przypadku na notowaniach spółki).

         Poniżej przedstawiamy wykres notowań KGHM na tle relatywnej siły spółki względem indeksu WIG. Warto zwrócić uwagę na systematyczny wzrost wykresu relatywnej siły KGHM już od pierwszych dni lutego 2009 r., podczas, gdy indeks WIG rozpoczął wzrosty na początku marca 2009 r.

Mariusz Puchałka
Analityk giełdowy

Niniejsza publikacja jest publikacją handlową, została przygotowana przez ING Securities Spółka Akcyjna w Warszawie wyłącznie w celach informacyjnych i nie stanowi rekomendacji w rozumieniu przepisów „Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 19 października 2005 r. w sprawie informacji stanowiących rekomendacje dotyczące instrumentów finansowych, lub ich emitentów lub wystawców (Dz. U. z 2005 r. Nr 206, poz. 1715). ING Securities Spółka Akcyjna w Warszawie dołożyła należytej staranności w celu zapewnienia, iż zawarte informacje nie są błędne lub nieprawdziwe w dniu ich publikacji, jednak ING Securities Spółka Akcyjna w Warszawie i jej pracownicy nie ponoszą odpowiedzialności za ich prawdziwość i kompletność, jak również za wszelkie szkody powstałe w wyniku wykorzystania niniejszej publikacji lub zawartych w niej informacji.