Najpopularniejsze wśród drobnych inwestorów są obligacje dwuletnie. Ich oprocentowanie od maja 2010 r. wynosiło 4 proc. Papiery te atrakcyjnością ustępowały zatem wielu lokatom. W przeszłości, nie zawsze jednak tak było. Przed kryzysem finansowym, obligacje emitowane przez rząd były wyżej oprocentowane od lokat oferowanych przez banki.

         Od kilku lat obligacje Skarbu Państwa nie cieszą jednak dużą popularnością wśród inwestorów. Sprzedaż obligacji detalicznych w 2010 r. wyniosła tylko 2,38 mld zł. Dla porównania sprzedaż obligacji detalicznych Skarbu Państwa wyniosła w 2009 r. 3,8 mld zł, a w 2008 r. aż 6,2 mld zł.

         Sytuacja tymczasem powoli zmienia się. Na rynku rośnie rentowność obligacji dwuletnich. Od początku br. rentowność dwuletnich instrumentów dłużnych wzrosła na rynku o około 35 pkt bazowych. Wpływ na taki stan rzeczy ma przede wszystkim rosnąca inflacja oraz wzrost oczekiwań inflacyjnych. Czy zatem dokonana przez Ministerstwo Finansów w lutym br. podwyżka oprocentowania obligacji to trwalsza tendencja i jednocześnie zapowiedź nowego trendu? Ministerstwo twierdzi, że decyzja zostanie podjęta pod koniec miesiąca i zależna będzie od rozwoju sytuacji.

        Malejące zainteresowanie rynkiem dłużnych papierów detalicznych w ostatnich latach skłoniło przedstawicieli Skarbu Państwa do rozważenia wprowadzenia dodatkowych zachęt dla kupujących. Lokaty bankowe, jak wiemy prawie zawsze nie wiążą się z dodatkowymi opłatami podobieranymi od inwestorów (czasami tylko wymagane jest konto bankowe). Wabikiem, który może wpłynąć na wzrost zainteresowania papierami dłużnymi (oprócz oprocentowania oczywiście) ma być np. obniżenie kosztów przedterminowego wyjścia z inwestycji.

       Mimo, że obligacje detaliczne stanowią znikomą część długu Skarbu Państwa, zachowanie kursu instrumentów dłużnych, przez pryzmat analizy międzyrynkowej, może przydać się inwestorom giełdowym do prognozowania punktów zwrotnych na rynku akcji. Jedno z założeń podejścia międzyrynkowego mówi bowiem, że dwa rynki – obligacji skarbowych i towarów (obrazowany przez indeks CRB) – zazwyczaj poruszają się w odmiennych kierunkach. Zachowanie obligacji dostarcza również cennych wskazań odnośnie spodziewanego kierunku zmian stóp procentowych, co automatycznie wpływa na rynek akcji. Rynki te są powiązane, gdyż tendencje panujące na notowaniach surowców przekładają się na kierunek zmian inflacji, od której zależą trendy obligacji i poziom stóp procentowych.

Źródło: Parkiet

       Ważne są oczekiwania inflacyjne. Rynek obligacji z wyprzedzeniem reaguje na spodziewane zmiany w zakresie inflacji konsumentów. Wskaźnikiem wyprzedzającym są również tzw. oczekiwania inflacyjne. Jak wynika z danych Dyrekcji Generalnej ds. Gospodarczych i Finansowych Komisji Europejskiej w lutym 2011 r. wskaźnik oczekiwań inflacyjnych w Polsce wyniósł 38,5 pkt wobec 35,9 pkt w styczniu 2011 r. W przypadku Polski, wskaźnik oczekiwań inflacyjnych oparty jest na ankietach przeprowadzanych przez GfK Polonia w ciągu pierwszych 12 dni miesiąca, na próbie co najmniej 1020 osób. Jest to już czwarty z rzędu wzrost oczekiwań inflacyjnych, co sugeruje, że należy spodziewać się dalszego wzrostu cen i presji na decyzje ze strony RPP.

Mariusz Puchałka
Analityk giełdowy

Niniejsza publikacja jest publikacją handlową, została przygotowana przez ING Securities Spółka Akcyjna w Warszawie wyłącznie w celach informacyjnych i nie stanowi rekomendacji w rozumieniu przepisów „Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 19 października 2005 r. w sprawie informacji stanowiących rekomendacje dotyczące instrumentów finansowych, lub ich emitentów lub wystawców (Dz. U. z 2005 r. Nr 206, poz. 1715). ING Securities Spółka Akcyjna w Warszawie dołożyła należytej staranności w celu zapewnienia, iż zawarte informacje nie są błędne lub nieprawdziwe w dniu ich publikacji, jednak ING Securities Spółka Akcyjna w Warszawie i jej pracownicy nie ponoszą odpowiedzialności za ich prawdziwość i kompletność, jak również za wszelkie szkody powstałe w wyniku wykorzystania niniejszej publikacji lub zawartych w niej informacji.

         Powiązanie rynków to temat, który wypłynął na powierzchnię w latach osiemdziesiątych. Temat ten dotyczy zarówno rynków finansowych, jak i niefinansowych, krajowych i międzynarodowych. Podstawowym założeniem analizy międzyrynkowej jest to, że rynek akcji nie istnieje w próżni. Znaczący wpływ na jego zachowanie ma przede wszystkim rynek obligacji. Z kolei notowania obligacji mocno zależą od zmian na rynkach towarowych. Na rynek towarowy największy wpływ ma natomiast rynek walutowy, w tym przede wszystkim ceny dolara amerykańskiego.

        Analiza powiązań między rynkami dostarcza nam sporej porcji informacji. W przypadku obligacji otrzymujemy wskazania o poziomie i kierunku zmian stóp procentowych, co automatycznie ma wpływ na rynek akcji. Tendencje panujące na rynku towarów pozwalają z kolei określić kierunek inflacji, od którego zależą trendy obligacji i poziom stóp procentowych. Kurs dolara amerykańskiego w znacznym stopniu determinuje inflację i automatycznie trendy na rynkach towarowych. Powstanie analizy międzyrynkowej zbiegło się w czasie z rozwojem rynków terminowych.

       Jedno z założeń podejścia międzyrynkowego mówi, że dwa rynki – obligacji skarbowych i towarów (obrazowany przez indeks CRB) – zazwyczaj poruszają się w odmiennych kierunkach. Dzięki analizie międzyrynkowej możemy się zorientować, kiedy można sobie pozwolić na agresywne działania na rynku, a kiedy powinniśmy wykazać się większą ostrożnością. Poniżej w kilku punktach wymieniamy kilka ważnych zależności pomiędzy rynkami:

 1. zauważamy dodatnią zależność miedzy rynkiem obligacji i akcji;

2. odwrotna zależność panuje natomiast między rynkiem dolara amerykańskiego i rynkami towarowymi, w szczególności rynkiem złota;

3. ceny obligacji i towarów również poruszają się najczęściej w przeciwnych kierunkach;

4. obligacje formują szczyt zwykle przed szczytem na rynku akcji;

5. trend na rynku obligacji pokrywa się zwykle z trendem akcji. Każda poważniejsza dywergencja między tymi rynkami jest istotnym ostrzeżeniem przed możliwą zmianą tendencji na rynku akcji;

6. spadek kursu dolara prowadzi ostatecznie do wzrostu cen na rynkach towarowych, co ma z kolei negatywny wpływ na rynki akcji i obligacji. Natomiast wzrost dolara prowadzi ostatecznie do osłabienia rynków towarowych, a w rezultacie do wzrostów na rynkach akcji i obligacji.

         Na poniższych wykresach możemy zaobserwować spadek rynku kursów obligacji od początku 2007 r. W tym czasie rynek akcji, jak i rynek surowcowych znajdowały się w trendach wzrostowych. Dołek na rynku obligacji zbiegł się w czasie ze szczytem na rynku surowcowym w lipcu 2008 r. (na rynku akcji od pewnego czasu obserwowaliśmy już silną tendencję spadkową). W marcu 2009 r. dobrze widoczna jest korelacja rynku surowców z GPW przy jednoczesnym lokalnym maksimum na obligacjach. Od tego czasu surowce drożeją wraz ze zwyżkami na rynku akcji. Prawdopodobnie dopiero zwrot na rynku surowców będzie sygnałem do pogorszenia nastrojów na warszawskim parkiecie.

Mariusz Puchałka
Analityk giełdowy

Niniejsza publikacja jest publikacją handlową, została przygotowana przez ING Securities Spółka Akcyjna w Warszawie wyłącznie w celach informacyjnych i nie stanowi rekomendacji w rozumieniu przepisów „Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 19 października 2005 r. w sprawie informacji stanowiących rekomendacje dotyczące instrumentów finansowych, lub ich emitentów lub wystawców (Dz. U. z 2005 r. Nr 206, poz. 1715). ING Securities Spółka Akcyjna w Warszawie dołożyła należytej staranności w celu zapewnienia, iż zawarte informacje nie są błędne lub nieprawdziwe w dniu ich publikacji, jednak ING Securities Spółka Akcyjna w Warszawie i jej pracownicy nie ponoszą odpowiedzialności za ich prawdziwość i kompletność, jak również za wszelkie szkody powstałe w wyniku wykorzystania niniejszej publikacji lub zawartych w niej informacji.